Selmekra Tarzında

  Bayağı uzun bir aradan sonra kısmen ciddi bir yazı ile karşınızdayım efendim. Merhabalaşıp hal hatır faslını geçtiğimizi var sayıp konuya giriyorum.   Uzun süredir ülkemizde gürültü ve çevre kirliliği hat safhada. Anlam veremediğim bir ses karmaşası, bayrak yarışması, göz dağı verme turnuvaları etrafımızı sarmış durumda. Birkaç değil, hatırı sayılır bir topluluk, hatta ülkenin yarısından çoğu, etrafa kağıtlar ve kumaşlar asıyor ya da gelişigüzel fırlatıyor. Sokaklarda, caddelerde son ses müzikle gezen arabalar kullanılıyor. Bir ayeti yarım yıla okuyabildiğimi, kitaptaki bir sayfayı anlamam için uzun süre seslerin sonlanmasını beklediğimi hatırlarım. Üstelik tüm bu eğlence ve pislik düşkünü insanlar aynı sokaklarda bulunup karşılıkla hangisi daha çok etrafı pisletip daha yüksek müzik dinleyecek diye yarışma yapıyor. Kulaklarımı kapatarak aralarından koşa koşa geçmem gerekince aklım birden başıma geldi; bu ülkede bir yönetim yok mu, birileri şunları durdursun.   ...

      Bu yazı kendi hayatını yaşamak isteyen bir kişinin şu sıralar oluşan Türkiye'nin siyasi sorunları hakkındaki düşünceleri konulu bir yazıdır. Rahatsız olacaksanız lütfen okumayınız.   Ben tarafsızım. Ben hiç bir partiyi tutmuyorum. Hiç bir cemaatte değilim. Ben 16 yaşındayım ve oy da kullanamam zaten. Ben başörtüsü takıyorum. Türban değil. Gerektiğince tesettüre uyarım. İmam hatip lisesinde okuyorum. Bir buçuk yıl boyunca, dinimin gerektirdiği bir şey olmasına rağmen başörtüsü takamadım, başımı açarak okumak zorunda kaldım.   Ben laik biriyim. Laik sözlükte "Din ve devlet işlerini karıştırmamak" demektir. Ben okurken dinimi araya karıştırıp başımı açmak istemiyorum. Şu an laiklik kavramı o bilindik sözlükteki anlamında değil. Ben ailemin yanında bile "Laik biriyim" diyemiyorum. Evet, "gerçek" anlamında ben Laik biriyim ama şu dönemde bunu dersem CHP'li oluyorum.   Ben devletimi seviyorum. Türk olduğum için, Türkiye de yaşadığım için ke...