Selmekra Tarzında

Mesela ben bu dönem çok da güzel ders çalışıp en azından derslerin yarısından çoğunu geçmeyi hedeflemiştim. Ne bileyim işte güzel notlar alırım, ortalamam düzelir, böyle harika bir eğitim hayatına sahip olurum, vesaire. Olmadı. Finallerim henüz başlamadı evet ama ben çoktan bu dönemi de hayal kırıklığı eşliğinde bitirdiğime eminim. Öncelikle yarın 3 (üç) adet sınavım var ve ben asla çalışmıyorum. Selimecim sen bir salaksın. Muazzam bir gerizekalısın. Sinir oluyorum bu halime fakat değişiklik yapmaya da çalışmıyorum. Uğraşım hiç yok. Saçma sapan acı çekerek bu bölümde sürünmeye hiç hevesli değilim fakat olacak olan tam da bu. Geziyorum, eğleniyorum ama aslında hayatımı berbat bir uçuruma sürüklüyorum. Ben böyle biri değildim demeyeceğim. Yıllardır böyleyim. Bu hayatta ğek de fazla yaşamadığımı düşünürsek o "yıllar" diye adlandırdığım süre hayatımın yarısından çoğunu kapsamakta. Demek oluyor ki ben hayatımı her saniye daha da berbat bir hale dönüştüren yapıda bir karakte...

Gece için tek bir tanım yapılamaz ya da 'işte budur gece' denilemez parantezsiz. Kişiden kişiye değişmesi bir kenara yaştan yaşa değişir, günden güne, duygudan duyguya... Ufak bir çocuğun gözünde gece, korkudur. Simsiyah ve karanlıktır bir kere. Herkes yatağına çekilir, sadece o ve karanlık kalır geriye. Gözlerini sımsıkı kapatır ki görmesin canavarları, kötü varlıkları. Hemen uyusun ister herkesin ki böylece ay batsın güneş geri gelsin, aydınlatsın etrafı.. Yorgun geçen bir günün kurbanı için ise gece, dinlenmedir. Pek bir düşünceye dalmaz ve rahatça uzanıp uyumak ve dinlenmek ister. Tüm o koşuşturma içinde huzuru bulmuştur, dinginliğe kavuşmuştur. Pazar gecesinde olan biri için gece, telaştır. Öğrenci için okul telaşı, çalışan için iş. Cuma gecesinde olan biri için gece, uzundur. Uyumaz mesela, sabahlar belki. Gece gibi değil de gündüz gibi yaşar ya da onun gecesi tam da ona göre bir tanıma uygun bir gece olarak geçer. Mutsuz geçen bir günün ardından gece, göz yaşla...

Ah be güzel blog sitem. İnanır mısın tam 10 kilo verdim. 5 yıl sonra... sonunda 60'ları gördüm. Erken yatıyorum, ders çalışıyorum, işlerime bakıyorum... Yine de düşüncelere dalıyorum. Öyle işte.

Amin. İnşallah öyle olur. Gerçekten buna inanmıyorum. Yeni yıla uyuyarak girdim ve şu an da sabahlamayı planlıyorum. Ellerimi yiyorum ve depresif şarkılar eşliğinde radyosyana maruz kalma keyfi yapıyorum. Finallerim başlıyor. Daha ne tür saçmalıklar yapabilirim ki? Yani, uyuşturucuya başlasam, ne bileyim en azından bi' sigara falan ya da sevgili yapsam, namaz kılmayı ertelesem, düzgün giyinmesem falan yani bunlar sanırım yapabileceğim ilginç saçmalıklar olurdu. Allah korusun. Çok şükür bu 2017 yılını kısmen mantıklı geçirdim. Kendimle gurur duyabileceğim şeyler listesi fazla uzun değil. 1-Ehliyet aldım 2-Hazırlığı birincilikle bir dönemde geçtim. 3-Kemanda ilerledim. 4-İlk kez kendi emeğimle para kazandım. 5-Blog yazmaya geri döndüm. En azından bir şeyler yazıyorum... Bu kadar. Hiç yoktan iyidir, değil mi? Saçmalıklarım ise sınırsız. Burada yazamayacağım bir takım saçmalıklarım da bulunuyor. Bu yüzden listeyi yazmaya hiç yeltenmiyorum.. 2018'de bunl...

Şu şarkıyı açalım ilk önce ve olan ya da olmayan aşkımızın acısını çekip işkencelere koşalım. Şarkı o kadar harika ki, yazı yazmaktan vazgeçip klibi izledim. Şimdi tekrar başa sardım ve buraya geldim. Youtube'un sonsuz döngü özelliği vardı sanırım ama neyse onu öğrenmeye üşendim. Evet, aşk acım yok. Yakınımı kaybetme acısı yok, sağlığım kısmen yerinde, güzel bir okulda pek de güzel olmayan bir bölüm okuyorum, aç değilim. Elhamdüllillah. Çok şükür, hayatım çok güzel. Fakat bu hayat böylesine harika gidemez arkadaşlar. Olamaz, anlatabiliyor muyum? Acilen yokuşa sürmeliyiz, böyle rahatça olmaz, bakın. Garip gelmiyorum değil mi size? Kesinlikle garip değilim. Eğer elinizde bir hayat varsa onu acilen yokuşa sürmelisiniz. Bu şekilde sıradan, harika, güzel hayatları yaşamak bize yakışmaz. Haketmiyoruz en başta. Anlatabiliyorum değil mi? Biz kimiz Allah aşkına, kendinize gelin. Eğer sizin de hayatınız anlattığım gibi harika bir seyirde yol alıyorsa hiç telaş etmeyin çünkü tedav...

Merhaba arkadaşlar, blog siteme hoşgeldiniz. Bugün sizlere Türkçe sınavından nasıl 100 aldığımı anlatacağım. Öncelikle, evet 100 aldım. Yüz. Tam puan. AA. Üniversite'deki ilk 100 puanım. Teşekkür ederim. Tam puan aldığım, sınav esnasında tamamen kendi düşüncelerim ile yazdığım yazının tam metnine buradan ulaşabilirsiniz. Sınav kağıdımın ilk sayfası Sınav kağıdımın ikincisi sayfası (Evet ek kağıt istedim)  Yazımı tamamen içtenlikle yazdım. Hocaya verdim ve 100 alacağımdan çok emindim. Çünkü zaten üniversitedeyiz ve Matematik bölümü öğrencisiyim. Fazla incelenmeyeceği belliydi. Notlar bonkör olacaktı. Fakat ben hocanın bana özel yazmış olduğu not ile göz yaşlarıma engel olamadım. Çok ayrı bir şeydi benim için. 100'lük kağıdım ve kırmızı yazı hocanın bana yazdığı not Böyle bir not yazdığı için çok memnun oldum, çok duygulandım ve onur duydum. Benim için çok değerliydi.  "Yazı yazmalısın."  Evet hocam. Yazı yazıyordum. Yazmaktaydım fa...

Türkçe'nin sorunlarından bahsedeceğiz fakat böylesine bir başlık neden atılır? Atıyorum çünkü dilimiz aynen bu başlık gibi yarım yamalak, anlamsız, gülünç, bir o kadar da kötü kullanımın normalleştiği bir hal almıştır. En belirgin sorun şüphesiz ki yabancı sözcüklerin fütursuzca kendi dlimizin sözcükleri ile harmanlaşmasıdır. Turistik yerlerdeki mağazaların tabelalarından başlayan bu garip birleşmeler konuşma dilimize de girmiş, hatta böylesine bir yazının başlığında bile yerini bulmuştur. İlla ki gün içinde "yes" , "okey" , "thank you" gibi basit ingilizce kelimeleri kullanırız. O kadar normal oldu ki bu şekilde konuşmalar, kimse kimseye "Ne diyorsunuz, efendi?" dememektedir. Bir başka ciddi sorun ise bizzat dil bilgisi hatalarıdır. Yazma dilinde daha çok oluyor bunlar. Dahi anlamındaki "de, da" bağlaçları ile bulunma durum eki olan "-de, -da"  ekleri buna verilebilecek en mükemmel örnektir. Buna ek olarak "...