Bugün 1 Temmuz 2020. 4 yıldır başaramadığım bir şeyi başardım bugün. Elhamdülillah. O kadar garip bir his ki bu. Bu kadar zamandır bunu beklediğimi bilmiyordum bile. Artık kendime 2.sınıf diyebilecek olmama inanamıyorum. Dümdüz bir eğitim hayatı yaşayıp mezuniyetimi aldığım gün olabilirdi bugün. Ama ben bugün 2.sınıfa geçtiğimi öğrendim. Bu beni mezun olmaktan daha çok sevindirdi sanırım. Zaten bu zamanda mezun olmayı tam yaşayamıyor kimse maalesef.
2.sınıf oldum. Artık bulunduğum okula daha ait hissediyorum. Zaten aittim belki ama yine de biraz uzaktım. Çünkü kendime güvenmiyordum. Hala her fırsatta başka bölümlerin puanlarına bakan biri olan kendime nasıl güvenebilirdim ki?
Fakat bugün, yani birkaç dakika önce son sınavımın sonucunu daha öğrenince kendi içimde ufak bir sevinç yaşadım. İlk başta farkına varmadım tabi ki. Sadece ders notumun düşüncesi vardı aklımda. Sonra ise birden gözlerim büyüdü. Ben bugün aslında bambaşka bir şeye sahip olmuştum..
Bu çok sıradan ve önemsiz olabilir. Eğitim hayatımın karmaşıklığını bilenler ya da aynı karmaşıklığı yaşayanlar anlar durumumu. Arkadaşlarınız mezunken kendinizi 1.sınıf olarak bilmek az da olsa insanı kırıyor be. Tabi ki kimse aynı hayat çizgisini yaşamayacak. Birçok hayat çizgisi var ve hiçbiri birbiri ile tamamen aynı değil. Bu da benim çizgimdi. Kendi içimde dertlerim ve endişelerim vardı.
Endişelerimin biri gitti. Çok şükür. Şimdi başka yeni endişeler ekleyeceğim ve bundan aşırı memnun olacağım. Çok mutluyum. Teşekkür ederim.
yeni basarilarin devamina..👩🏫👩🎓
YanıtlaSil