Selmekra Tarzında

 2016 YGS-LYS öğrencisi olan bendeniz Selime hepinize selamlarını iletir efendim, tarzı edebi bir cümle kurmak istiyorum ama kesin yanlış bir cümle oldu. Edebi bile değildir o. Anlatım bozukluğu yapmış olabilirim, bilmiyorum. Daha yeni deneme yaptım kendime. Hatırı sayılır çoklukta yanlışım vardı. Neyse, konumuz bu değil.   Buraya yazı yazmayı da öyle bir özlüyorum ki, hep aklımda ama yazamıyorum. Taslakta bekleyen bir yazım daha var üstelik ama onun için biraz bilgi sahibi olmam gerek. Sıkı çalışan bir öğrenci olduğum için yazar burada çarpıldı  araştırma yapmaya ya da uzun uzun yazı yazmaya vaktim yok maalesef... Test çözüyor, konu çalışıyor, kendimi denemelerin tehlikeli kollarına atıyorum. Burada denemelere insan özelliği verip kişileştirme yaptım.  Yani yaklaşık bir haftadır böyle yapıyorum. Yoksa ondan önceki uzun ve deniz kenarı görmeden geçirdiğim tatilim tamamen salondaki bordo koltukla bütünleşip sıkıcı koltuk desenlerine bürünmem ile geçti. Ell...

  Bayağı uzun bir aradan sonra kısmen ciddi bir yazı ile karşınızdayım efendim. Merhabalaşıp hal hatır faslını geçtiğimizi var sayıp konuya giriyorum.   Uzun süredir ülkemizde gürültü ve çevre kirliliği hat safhada. Anlam veremediğim bir ses karmaşası, bayrak yarışması, göz dağı verme turnuvaları etrafımızı sarmış durumda. Birkaç değil, hatırı sayılır bir topluluk, hatta ülkenin yarısından çoğu, etrafa kağıtlar ve kumaşlar asıyor ya da gelişigüzel fırlatıyor. Sokaklarda, caddelerde son ses müzikle gezen arabalar kullanılıyor. Bir ayeti yarım yıla okuyabildiğimi, kitaptaki bir sayfayı anlamam için uzun süre seslerin sonlanmasını beklediğimi hatırlarım. Üstelik tüm bu eğlence ve pislik düşkünü insanlar aynı sokaklarda bulunup karşılıkla hangisi daha çok etrafı pisletip daha yüksek müzik dinleyecek diye yarışma yapıyor. Kulaklarımı kapatarak aralarından koşa koşa geçmem gerekince aklım birden başıma geldi; bu ülkede bir yönetim yok mu, birileri şunları durdursun.   ...

  Balıkesir. Her yıl iki kere gittiğim, annemin doğduğu, güzel şehir.. On altı yaşındayım ve bu en az otuz iki kere Balıkesir’e gittim demektir. Her gittiğimde farklı şeyler gördüğüm, kısmen düzenli, kısmen yarım kalmış bir şehir kendisi.   Hatırladığım ilk Balıkesir ziyaretimde dayım herkesi toplayıp dereye götürmüştü. Derenin biraz uzağındaki ihtişamlı şelale hiç aklımdan gitmiyor. Bir de beni ve kuzenlerimi korkutan heyecanlı keçi sürüsü…   Balıkesir’in sokakları New York sokaklarına benzer; düz ve birbirine paralel caddeleri vardır. Caddelerin arasındaki yerleri ya bomboş araziler, ya evler/binalar, ya da yarım kalmış inşaatlar doldurur. Balıkesir insanının tümü müteahhit gibidir, meslek olarak değil tabi ki. Çoğu kişi arsa alır, evin taslağını çizer ve ufak, iki-üç katlı bir apartman diker. Bu apartmanın ilk katlarında yaşanır, son katı ise büyük ihtimal turuncu tuğlalar ile bir başına bırakılır. Yıllarca da öyle durur.      Anneannem ile...

Kuzuluktayım. Adapazarı-Kuzuluk, İhlas Tesisleri. Şu anda da Atik Aile Çay Bahçesinde, ailemden uzak kahve içiyorum. Burası gerçekten güzel. Kahve de güzel. Zaten paketi sıcak suya döküp getirmişler. Yani karıştırmamışlar ama  olsun. Ben karıştırdım. Elime mi yapışacak??? Bileğimdeki harika varlık ablamın hediyesi olmakta. Kıskanabilirsiniz. Ama nazar değdirmek yok. Bugün cumartesi ve tatili fırsat bilip buralara geldik. Ben de internetsiz olarak sürünüyorum. Yani bu yazıyı da önce telefonun not defterine kaydettim. Canım ablam sağ olsun onun telefonundan paylaşıyorum. Önümde defter var. 'Reha ve Hevin'i yazıyorum. Hani şu kimsenin takmadığı hikayem. Şahsen bu hikaye bitsin yayınevlerine göndereceğim. Çünkü hikaye güzel. Okumadan bilemezsiniz.  Neyse. Neden kızdım bilmiyorum. Devam. Ve burada bulabildiğim tek kalem olan turuncu tükenmez kalemimi de size tanıtmış oldum.  Kahvem bitince bir kaç Yasin okumayı düşünüyorum. Malum,...

      Bu yazı kendi hayatını yaşamak isteyen bir kişinin şu sıralar oluşan Türkiye'nin siyasi sorunları hakkındaki düşünceleri konulu bir yazıdır. Rahatsız olacaksanız lütfen okumayınız.   Ben tarafsızım. Ben hiç bir partiyi tutmuyorum. Hiç bir cemaatte değilim. Ben 16 yaşındayım ve oy da kullanamam zaten. Ben başörtüsü takıyorum. Türban değil. Gerektiğince tesettüre uyarım. İmam hatip lisesinde okuyorum. Bir buçuk yıl boyunca, dinimin gerektirdiği bir şey olmasına rağmen başörtüsü takamadım, başımı açarak okumak zorunda kaldım.   Ben laik biriyim. Laik sözlükte "Din ve devlet işlerini karıştırmamak" demektir. Ben okurken dinimi araya karıştırıp başımı açmak istemiyorum. Şu an laiklik kavramı o bilindik sözlükteki anlamında değil. Ben ailemin yanında bile "Laik biriyim" diyemiyorum. Evet, "gerçek" anlamında ben Laik biriyim ama şu dönemde bunu dersem CHP'li oluyorum.   Ben devletimi seviyorum. Türk olduğum için, Türkiye de yaşadığım için ke...

Okula gitmek için evden çıkmama 5 dakika var ve ben bu kısa zamanda blog yazısı yazmaya çalışıyorum. Size bir fotoğraf paylaşmak istedim. Bu fotoğraftaki yazı bana ait. Bir sure ayetinin bir kısmı. Anlamı ise şöyle "Şüphesiz Allah, kendini beğenmişleri sevmez" Hadi hayırlı günler.

  Ben ki Kore fanı bir kızım. Korecem iyice gelişti. Kore ülkesine dair bilmem gerekenleri bilirim. Saçma Korece kelime oyunlarını anlayıp gülerim. Hep korece şarkı dinlerim ve ezberlerim. Şarkı dinlerken neyden bahsettiğini az buçuk anlarım. Kore'nin ünlü kesimi ile ilgileniyorum. Hata mı? Yanlış mı? Saçma mı? Evet öyle. Herhangi bir insanın yaşamı neden umrumda? Sırf güzel şarkı söylüyor diye mi? Ya da iyi dans ettiği için mi, yakışıklı olduğu için mi? Belki de çok eğlenceli olmalarından dolayı beni mutlu ediyor olmaları onlar ile ilgilenmeme neden oluyordur? Kendimi mi kandırıyorum? Ruh halimi ve moralimi onlara göre ayarlıyor olmam çok yanlış. Fazla bağlanma olayından kaçan biri olarak tanımadığım koreli heriflere bağlanmak kendimle çelişmekten başka hiç bir şey değil.    Ama yine mutluyum. Bu kendi içimde çelişmeme neden olan düşünceler mutlu olmamı enelleyemez. Hem artık o kadar kore ile ilgilendiğim söylenemez. Türkçe şarkılar dinliyorum. Şebnem Ferah'ın son şa...